Reguluj oświetlenie razem z zachodem słońca

Od kilku lat korzystamy głównie z oświetlenia typu LED. Jednym z jego typów są taśmy LED’owe, które oświetlają nasze pokoje, korytarze, a czasem schody i inne miejsca w domu. Ozdobne taśmy LED’owe mogą świecić w dowolnym kolorze i wybraną jasnością. Potrafią płynnie zmieniać kolor, którym świecą. Zwykle, aby sterować taśmą LED używasz nastawnika w postaci pilota lub panelu, na którym ustawiasz wybrane parametry, w jakich w danej chwili powinna świecić taśma LED.

Moim zdaniem takie rozwiązanie nie jest w pełni satysfakcjonujące. Dziś pokaże Ci co zrobić, aby Twoja taśma LED automatycznie zmieniała kolor lub jasność wraz z zachodzącym lub wschodzącym słońcem. Dzięki temu światło pochodzące z taśmy LED będzie stopniowo rozjaśniało salon lub inny pokój w miarę jak zapada zmrok.

Gotowe rozwiązanie zaprezentuje na przykładzie profesjonalnej taśmy LED, zakupionej przeze mnie w sklepie Polski LED – i dedykowanego sterownika RGBW firmy Fibaro. Udostępnię kod sceny i widget (patrz koniec artykułu) tak, abyś mógł szybko go skopiować i użyć w swoim domu.

W dalszej części znajdziesz wskazówki i implementację rozwiązania opartego o system inteligentnego domu – Fibaro. Dam Ci gotowy do użycia uniwersalny kod LUA wraz z widgetem przystosowanym do sterowania dowolną taśmą LED lub inną ściemnianą lampą, w zależności od godziny wschodu lub zachodu słońca.

Podane rozwiązanie z powodzeniem sprawdzi się także do automatycznego ściemniania zwykłego światła z żarówką żarową lub specjalną ściemnianą żarówką LED. O zagadnieniu ściemniacza Fibaro, który z powodzeniem można zastosować z widgetem i kodem LUA opisanym poniżej, pisałem w jednym z poprzednich artykułów (link pod spodem).

Taśma LED

Moim celem jest uzyskanie światła pochodzącego z taśmy LED, które będzie oddawało naturalne kolory, gdyż zastosowałem je do oświetlania ozdobnej ściany w salonie. Technicznie rzecz ujmując moja taśma powinna mieć wysoki współczynnik CRI.

Poszukując takiej taśmy trafiłem na profesjonalną taśmę LED zakupioną w sklepie Polski LED. Wybrałem taśmę typu RGB+W, opartą o diody 5050 SMD, o współczynniku CRI ~85%, jej cena za 5m to około 250 PLN. Cena jest adekwatna zarówno do jakości wykonania jak i sposobu odzwierciedlania naturalnych kolorów.

Film pokazujący widget w akcji

FILMhttps://youtu.be/-lT5bmWjww4

Na poczatek wyjaśnię co to jest CRI. Na stronach Wikipedia możemy przeczytać, że jest to: wskaźnik oddawania barw reprezentowany przez liczbę z przedziału od 0 do 100, która określa jak dobrze postrzegane są barwy oświetlonych przez taśmę LED przedmiotów. Wartość 100 oznacza, że oświetlany przedmiot światłem z taśmy LED wygląda tak naturalnie, jak go widzimy w promieniach słonecznych.

Oprócz wiernego oddawania barw zależało mi również na tym, aby taśma LED mogła świecić czystym i ciepłym kolorem białym. Dlatego, jeśli nie nastawiasz się wyłącznie na podświetlenie w kolorze, to polecam Ci, aby zawsze wybierać taśmy z niezależnym obwodem dla koloru białego, czyli z oznaczeniem „W” od angielskiego słowa „White”, (RGB+W). Rozwiązanie polegające na zmieszaniu trzech składowych: barwy czerwonej (R), zielonej (G) i niebieskiej (B) w jednakowych proporcjach w wyniku czego powstaje kolor biały, w praktyce nie daje zadowalającego rezultatu. Kolor biały nie jest czysty i przyjemny dla oka. Dlatego taśmy LED z oddzielną diodą koloru białego o różnej temperaturze (odcieniu) 2700K – 6500K, znacznie lepiej się sprawdzają.

Poniżej zdjęcia jak wiernie oddają naturalne kolory lampy LED w sklepie Polski LED

Źródło Polski LED

Po wyposażeniu się w taśmę LED o powyższych wymaganiach chciałem, aby o określonych godzinach rano i wieczorem światło w salonie automatycznie „podążało” za słońcem podtrzymując miłą i ciepłą atmosferę w moim salonie.

Wiesz jak to zrealizowałem?

Odpowiedź znajdziesz w dalszej części tego artykułu.

Wschód i zachód słońca

Sterowanie jasnością taśmy LED, w zależności od natężenia światła słonecznego – należy mierzyć przez zewnętrzny czujnik jasności lub wesprzeć się dokładną godziną wschodu i zachodu słońca w Twoim domu (miejscu montażu taśmy). Ja wybrałem drugą metodę, ze względu na brak zewnętrznego czujnika nasłonecznienia. Co więcej, uwzględniając dokładny czas wschodu lub zachodu na podstawie lokalizacji Twojego domu będziesz mógł w odpowiednim momencie rozpocząć proces zmiany oświetlenia taśmy LED jeszcze przed dokładnym czasem zdarzenia. Dzięki temu oświetlenie LED będzie podążać za zmianą nasłonecznienia na zewnątrz.

Widget – wirtualny panel dla taśmy LED

Spójrz na zrzut ekranu panelu (widget), który stworzyłem specjalnie do sterowania taśmą LED w zależności od położenia słońca.

Widget na smartfon

Dedykowany panel stworzony w systemie Fibaro umożliwia:

  1. Załączenie lub wyłączenie funkcji sterowania taśmą LED. Uwaga: Jeśli funkcja jest aktywna, to sterowanie taśmą LED w inny sposób nie będzie możliwe (algorytm w sposób ciągły nadpisuje nastawy przejmując kontrolę nad taśmą).
  2. Wybór jednego ze zdarzeń na podstawie, którego będzie odbywało się sterowanie taśmą LED. Do wyboru masz wschód słońca (sunrise) lub zachód słońca (sunset). Po wyborze rodzaju zdarzenia system poda dokładną godzinę wschodu lub zachodu dla Twojej lokalizacji.
  3. Określenie ilość minut przed i po dokładnej godzinie zdarzenia. Czas określa się za pomocą suwaków podając wartość w %, gdzie 1% = 2 minuty.
  4. Określenie wartości natężenia światła dla taśmy LED na samym początku i na koniec procesu zmian. Wartości określane za pomocą suwaków w skali od 0% do 100%. Jeśli chcemy zrealizować stopniowe rozjaśnianie wraz z zapadającym zmrokiem podczas zachodu słońca należy ustawić zmianę np. od 5% do 90%.
  5. Określenie zachowania się taśmy LED po zakończonym procesie regulacji (czy taśma ma pozostać załączona z intensywnością taką, jaką proces regulacji został zakończony).
  6. Na dole pod ustawieniami znajduje się linijka z aktualnym stanem konsoli.

Kod widgetu

Widget możesz pobrać (informacje na końcu artykułu) a następnie go zaimportować do swojego systemu Fibaro. Wybierz „Urządzenia” -> „Dodaj lub usuń urządzenie” i wybierz „Importuj urządzenie wirtualne” wskazując na mój plik „LED_WschZach_Kokpit.vfib.json”. Plik otrzymasz po podaniu email’a na końcu artykułu.

Import urządzenia wirtualnego

Po zaimportowaniu pliku pokaże się ono tak jak na poniższym zdjęciu, gdzie zalecam zmianę nazwy i przypisanie lokalizacji, a następnie zapisanie (ikona dyskietki).

Nadanie nazwy urządzeniu wirtualnemu

Po zapisaniu przełącz się na zakładkę zaawansowane gdzie musisz uaktualnić adres ID (mój 327) w każdym polu konfiguracji na adres Twojego wirtualnego urządzenia (tego widgetu).

Podmiana adresu ID dla urządzenia wirtualnego (widget)

Aby znaleźć adres ID swojego widgetu w edytorze kodu w drugiej linii wciśnij prawy przycisk myszy i w menu kontekstowym odnajdź swój widget, patrz zdjęcie poniżej. Pamiętaj musisz wcześniej zapisać zaimportowany widget. Zdjęcie poniżej pokazuje, że nowym adresem ID urządzenia wirtualnego jest liczba 361.

Odnalezienie adresu ID

Teraz znając już adres widgetu uaktualnij wszystkie wystąpienia (łącznie 26) poprzedniego adresu na nowy. Zmiana dotyczy każdego fragmentu kodu zaczynającego się tak jak poniżej.

fibaro:getValue(327, 
fibaro:call(327, 
fibaro:getValue(327, 

Znając adres ID widgetu ustawisz go także dla zmiennej „virtualDeviceID” w kodzie sceny, według opisu poniżej.

Scena z kodem LUA

Procesem sterowania taśmy LED i powyżej zaprezentowanego widgetu steruje dedykowana scena. Aby scena z kodem LUA zaczęła poprawnie pracować, należy ją skopiować do nowej sceny („Sceny” -> „Dodaj scenę” -> „Dodaj Scenę opartą o język lua”) i podmienić adresy ID wskazujące:

  • urządzenie wirtualne (virtualDeviceID) dla powyżej omówionego widget’u
  • adres Twojej taśmy LED (sterownika RGB lub Dimmer 2), w kodzie poniżej jest to zmienna (outputDeviceID).

Oba adresy są zdefiniowane w pierwszych linijkach kodu, patrz fragment kodu poniżej. Reszta kodu LUA jest uniwersalna i nie wymaga modyfikacji.

-- THIS IS ONLY SETTING YOU HAVE TO DO FOR THIS SCENE !!!
virualDeviceID = 327  -- the ID of your VirualDevice to control LED light
outputDeviceID = 112  -- the ID of your controlled device

Zalecam nadać scenie nazwę wskazującą, z którą taśmą LED i widgetem ona współpracuje, a następnie przypisać jedną wspólną lokalizację np. „salon” zarówno dla taśmy LED jak i widgetu.

Jeśli chcesz w opisany powyżej sposób kontrolować taśmę zarówno podczas świtu jak i zachodu słońca musisz dodać drugie urządzenie wirtualne (widget) i kolejną scenę. Podobnie jak poprzednio nazwij je odpowiednio i w scenie podmień adresy ID.

Pełną wersję widgetu (urządzenia wirtualnego) wraz z dedykowaną sceną LUA wyślę do Ciebie, kiedy zapiszesz się do newslettera. Jeśli jesteś już adresatem newslettera napisz do mnie pod adres lukasz@ztechnikazapanbrat.pl, a podam ci link.




Murator – Smart home na własną rękę. Urządzenia sterowane z jednego pilota

Pod takim tytułem znane czasopismo Murator umieściło zebrane zagadnienia z moich ostatnich dwóch artykułów:

Jest mi z tego powodu niezwykle miło i czuję się doceniony.

Zachęcam Cię do przeczytania lekkiego artykułu na stronach Murator’a, a jak chcesz poznać jak krok po kroku zintegrować dowolne urządzenie sterowane pilotem z systemem Fibaro, to gotową instrukcję znajdzie w powyższych artykułach: ustawienia, kod LUA, widget.




Jak dodać do inteligentnego domu dowolne urządzenie sterowane pilotem? – cz.2

Dziś uzyskasz kolejne informacje dotyczące gotowego rozwiązania, którego opis rozpocząłem w poprzednim artykule (https://ztechnikazapanbrat.pl/integracja-markizy1/ ). Po uważnym przeczytaniu pierwszej części przygotowałeś uniwersalny pilot ze skopiowanymi sygnałami z oryginalnego. Potem dolutowałeś obwody do interesujących Cię funkcji realizowanych przez przyciski pilota. Na koniec, w zależności od posiadanego systemu inteligentnego domu, podpiąłeś przewody pod moduł cyfrowy taki jak Smart Implant firmy Fibaro.

W poprzednim tekście obiecałem, że podam Ci pełne rozwiązanie na przykładzie modułu Smart Implant firmy Fibaro wraz z gotowym do skopiowanie kodem LUA do oprogramowania sterowania markizy słonecznej.

Pamiętaj!

Samo rozwiązanie jak i kod LUA z powodzeniem może być zastosowany dla każdego urządzenia sterowanego pilotem, czyli do bramy wjazdowej, garażowej, rolet, żaluzji, itd.

W tym artykule:

  1. Przedstawię konfigurację i kod LUA umożliwiający sterowanie Twoim urządzaniem ze smartfonu dla instalacji opartej o urządzenia Fibaro.
  2. Pokażę, jak dodać przyciski ścienne tak, aby oprócz sterowania z pilota oryginalnego i ze smartfona można było również lokalnie zamykać/otwierać, włączać/wyłączać urządzenie z wygodnego przełącznika na ścianie.
  3. Wyjaśnię, gdzie i jak zdefiniować w systemie warunek, aby markiza została automatycznie zwinięta, gdy prędkość wiatru przekroczy np. 14km/h.

Jak za pomocą dwóch wyjść sterować trzema przyciskami pilota?

W poprzedniej części dowiedziałeś się, że moduł Smart Implant ma dwa wyjścia cyfrowe, podczas gdy mój pilot do markizy jest wyposażony w trzy przyciski. Na szczęście są trzy sposoby rozwiązania tej sytuacji, które przedstawiłem Ci wcześniej. Jednym z nich jest umiejętne wykorzystanie jednego modułu z dwoma wyjściami cyfrowymi.

Chcąc z dwóch wyjść cyfrowych zrobić trzy trzeba sięgnąć do systemu kodowania binarnego.

Oto mój pomysł…

Poniżej wersja finalna i jej praca na żywo. Pilot jest sterowany przez Smart Implant Fibaro zamknięty w puszce elektrycznej wraz z przełącznikiem roletowym.

Finalny produkt Smart Implant sterujący pilotem do markizy

Skoro nie masz tyle wyjść przekaźnikowych ile jest obwodów (przycisków na pilocie), musisz obecne dwa wyjścia z modułu Smart Implant użyć do kodowania binarnego rozkazu. Na dwóch bitach można zakodować aż 4 stany, czyli dokładnie tyle, ile jest Ci potrzebne. Poniższa tabela przedstawia stany pilota jakie musisz obsłużyć.

Smart Implant wyjście Q1 Smart Implant wyjście Q2 Rozkaz wysłany do pilota Numer przekaźnika zwierającego obwód pilota
0 0 Spoczynek (żaden przycisk nie jest wciśnięty) brak (wszystkie przekaźniki rozwarte)
0 1 zwijanie Przekaźnik 1
1 0 rozwijanie Przekaźnik 2
1 1 stop Przekaźnik 1
i Przekaźnik 2

Za pomocą wyjść cyfrowych Q1 i Q2 przyjmujących stany (0 i 1)  Smart Implant będzie kodował rozkazy dla pilota. Nie będzie bezpośrednio zawierał obwodów pilota, tak jak to zaproponowałem w pierwszym artykule.

Obwody pilota będą zawierane przez dodatkowe 3 przekaźniki sterowane przez demultiplex. Demultiplexer rozkoduje otrzymane binarne polecenie ze Smart Implant i wysteruje odpowiednie przekaźniki (patrz schemat ideowy poniżej).

Schemat ideowy rozwiązania
Schemat ideowy rozwiązania

W swoim rozwiązaniu użyłem demultiplexer 74HC4051, który jest urządzeniem 8 kanałowym, kodowanym przez 3 wejścia S0, S1, S2 – koszt około 10 PLN. Ograniczyłem się do wykorzystania 2 wejść na sygnały od Q1 i Q2. Dzięki temu uzyskałem możliwość zakodowania 4 stanów, a dokładnie 3 wyjść (Y7, Y6, Y5) podpiętych do 3 przekaźników sterujących obwodami pilota.

Poniższe zdjęcie pokazuje demuliplexer przylutowany do wejść sterujących przekaźnikami.

Podłączenie demulitplexer do przekaźników
Podłączenie demulitplexer do przekaźników

Jako przekaźniki zwierające obwody pilota, zastosowałem moduł SRD-05 z czterema przekaźnikami na płytce. (cena 14 PLN).

N

Wyjścia przekaźnikowe zwierające obwody pilota
Wyjścia przekaźnikowe zwierające obwody pilota

Uwaga: Pamiętaj, aby dobrać odpowiednie wspólne bezpieczne napięcie zasilania dla demuliplex oraz przekaźników. Ja zdecydowałem się na napięcie 5V, pomimo że Smart Implant zasilam napięciem 12V.

W realizacji przedstawionego rozwiązania pomagała mi profesjonalna firma projektująca urządzenia i systemy elektroniczne Pana Tomasza Radomskiego właściciela firmy Inowatronika.

Demultiplexer wraz z przekaźnikami, współpracując razem ze Smart Implantem pozwolą Ci na odpowiednie “wciskanie” przycisków pilota. 

Po zbudowaniu całego układu zgodnie z zdjęciami powyżej moja markiza rozwijała się i zwijała bez najmniejszych problemów ale nie mogłem jej zatrzymać w trakcie zwijania lub rozwijania. Okazało się, że prawidłowe wydanie komendy „stop” jest nie lada wyzwaniem.

Chcesz wiedzieć dlaczego? Czytaj dalej.

Wyzwanie przy rozkazie „stop”

Zgodnie z tabelą rozkazów pokazaną powyżej, polecenie „stop” wymaga jednoczesnego podania na wyjście Smart Implant dwóch sygnałów wysokich (1 , 1) co demultiplexer natychmiast interpretuje wystawiając stan wysoki na swoim trzecim wyjściu i trzeci przekaźnik zamyka obwód przycisku „stop” markizy. A przynajmniej tak mówi teoria 🙂

Następnie (zgodnie z tabelą rozkazów) każdy rozkaz, w tym komendę „stop”, należy odwołać przełączając Smart Implant w stan spoczynku – (0 , 0) po mniej więcej kilkuset milisekundach. Będzie to odpowiadało krótkiemu wciśnięciu i zwolnieniu przycisku „stop” na pilocie. 

Aby przejść w stan spoczynku (0 , 0) należy zdjąć jednocześnie obie jedynki z obu przekaźników Smart Implant, jeśli tego nie zrobisz to przez ułamek sekundy będzie stan pośredni (0 , 1) lub (1 , 0). Z takim przypadkiem mamy tu do czynienia.

Pomimo, że w kodzie LUA sterującym pracą modułu Smart Implant wydasz polecenie ustawienia Q1 na 0 oraz Q2 na 0 linię po linii, Smart Implant nie wykona tego jednocześnie

Zastanawiasz się jaka jest przyczyna takiego stanu?

Zasięgnąłem wiedzy zespołu deweloperskiego firmy Fibaro i dowiedziałem się, że takie zachowanie jest podyktowane bezpieczeństwem. System Fibaro po napotkaniu komend (poniżej) odnoszących się do modułu zewnętrznego, jakim jest Smart Implant, zachowuje się w następujący sposób.

  -- zakończenie rozkazu "STOP" - reset obu wyjść
   fibaro:call(296, "turnOff") 
   fibaro:call(297, "turnOff") 

Rozkaz otwarcia wyjścia Q1 (pierwsza linijka kodu) jest natychmiast wykonywany, ale system nie przechodzi do realizacji następnej linijki kodu. Zamiast tego czeka na potwierdzenie wykonania przez zewnętrzny moduł pierwszej instrukcji. Dopiero po otrzymaniu potwierdzenia od Smart Implant, że wyjście Q1 zostało otwarte (stan 0), następuje wykonanie drugiego polecenia (otwarcie wyjścia Q2). Ten czas pomiędzy wykonaniem polecenia linii nr 2 – Q1 i linii 3 – Q2 to kilkaset ms, co w zupełności wystarczy, aby demultiplexer odczytał to jako inny (niepożądany) rozkaz i wykonał polecenie zwijania markizy (0 , 1) zanim oba wyjścia zostaną otwarte (zresetowane).

Poniżej dla jasności cały cykl zakończenia rozkazu „stop” ze środkowym stanem przejściowym (niepożądanym).

(1 , 1) -> (0, 1) -> (0 , 0)

Jeśli masz markizę podobną do mojej, która po jednorazowym wydaniu polecenia zwijania lub rozwijania działa w ten sposób, że silnik markizy zwija lub rozwija płótno do końca, to podanym rozwiązaniem nigdy nie uda się wydać polecenia „stop”. Wynika to z faktu, że pośrednie (niechciane) polecenie – tu zwijanie (stan 0 , 1) będzie ostatnim poleceniem i nastąpi całkowite zwinięcie markizy. A chciałeś żeby markiza pozostała bez ruchu, prawda?

Spokojnie, z tej sytuacji również jest wyjście, wystarczy zapoznać się z dalszą częścią tekstu, by je poznać.

Ominięcie stanu przejściowego 

Tak naprawdę opisany stan przejściowy (poniżej zaznaczony grubą czcionką) pojawia się w dwóch sytuacjach:

  1. Podczas rozpoczęcia komendy „stop” (0 , 0) -> (1 , 0) -> (1 , 1)
  2. Podczas zakończenia komendy „stop” (1 , 1) -> (0 , 1) -> (1 , 1)

Pierwszy przypadek wydania rozkazu „stop” nie jest strategiczny, więc nie będę go szczegółowo opisywał. Wprawdzie stan przejściowy (1 , 0) się pojawi, co spowoduje wysłanie komendy rozwijania przed stanem właściwym (1 ,1) równoznacznym komendzie „stop”. Jednak stan przejściowy będzie utrzymywał się na tyle krótko, że markiza wcale bądź nieznacznie się przesunie i dlatego uważam go za mało istotny.

Drugi przypadek jest strategiczny dla prawidłowej pracy markizy. Jak opisałem w poprzednim rozdziale, uniemożliwia on zatrzymanie markizy w żądanym położeniu, gdyż ostatnim poleceniem wydanym przez układ będzie stan przejściowy (0 , 1) czyli zwijanie. Zamiast zatrzymać markizę w żądanej pozycji, za każdym razem nastąpi jej całkowite rozwinięcie.

A to nie jest pożądany przez Ciebie efekt.

Rozwiązanie polega na tym, aby w sytuacji przejścia w stan spoczynku z polecenia „stop” przytrzymać jedno z wyjść Smart Implant do chwili, kiedy drugie nie zostanie otwarte (zresetowane). Dzięki czemu przechodząc ze stanu (1 , 1) na (0, 0) nie pojawi się stan przejściowy (0 , 1). Taki efekt osiągnąłem dzięki dodaniu paru elementów logicznych (scalonych układów logicznych) do mojego układu pomiędzy wyjścia Q1 i Q2 ze Smart Implant, a przed wejściem na demultiplexer.

Przedstawione powyżej rozwiązanie jest dość skomplikowane. Wymaga wiedzy i umiejętności lutowania. Rozwiązanie opiera się o użycie bramek logicznych AND, OR, NOR oraz przerzutnika RS.

Schemat logiki rozwiązujący problem komendy "stop"
Schemat logiki gwarantujący stabilną komendę „stop”

Podpięcie przełącznika ściennego

Tak jak wspomniałem na początku artykułu do łatwej obsługi markizy, bramy, żaluzji czy innego urządzenia warto, abyś rozważył możliwość sterowania nim także za pomocą lokalnego przełącznika ściennego. Dzięki temu, gdy potrzebujesz skorzystać z urządzenia nie musisz ani szukać oryginalnego pilota ani sięgać po smartfona z aplikacją, wystarczy, że przyciśniesz przycisk na ścianie (taki jak poniżej).

Przełącznik roletowy z dwoma przyciskami
Przełącznik roletowy z dwoma przyciskami

Rozwiązanie polega na tym, że przyciski na ścianie będą także pośrednio “naciskać” odpowiedni przycisk pilota wymuszając w ten sposób bezpieczne nim sterowanie.

Smart Implant jest wyposażony w dwa wejścia cyfrowe, które się do tego celu świetnie nadają. Kupiłem dwuklawiszowy łącznik roletowy (zdjęcie powyżej), w którym wciśnięcie przycisku powoduje zamknięcie jednego z dwóch obwodów przełącznika ściennego. Informacja o wciśniętym przycisku ściennym zostanie wysłana do jednego z dwóch wejść modułu Smart Implant.

Jeśli masz inny system inteligentnego domu na pewno jego producent ma możliwość podpięcia wejść cyfrowych w podobny sposób, jak do Smart Implant. Wejścia cyfrowe do swojego modułu podłączysz korzystając z dołączonej do urządzenia instrukcji.

Kolejnym etapem po podpięciu wejść cyfrowych będzie ich przetestowanie. Moduł Fibaro wymaga pewnych ustawień Smart Implant do testów, które szczegółowo przedstawię w kolejnym rozdziale.

Konfiguracja Smart Implant 

Po wykonaniu wszystkich połączeń elektrycznych przyszedł czas na odpowiednie skonfigurowanie środowiska programistycznego Fibaro

Po dodaniu Smart Implant do systemu (według instrukcji) wejdź w jego podstawowy moduł, czyli Urządzenia -> Smart Implant (rys.1), nazwij go (rys.2) i przejdź do zakładki zaawansowane (rys.3). Tutaj zwróć uwagę na następujące nastawy:

  1. Ochrona dostępu: ustaw na „ON” – dzięki czemu naciśnięcie przycisku będzie kontrolowane przez scenę, którą utworzysz później.
  2. Konfiguracja wejść: Jeśli użyłeś łącznik roletowy z typowymi przyciskami monostabilnymi to dla obu wejść wybierz typ „Monostabilny”.
  3. Aktywacja scen po naciśnięciu przycisku: Tu określasz czy Smart Implant ma aktywować system CentralSceneEvent, odpowiedzialny za zdarzenia takie jak wciśnięcie przycisku. Tutaj także określasz jakie zdarzenia, np. pojedyncze lub podwójne naciśnięcie przycisku, będzie zgłaszane do systemu Fibaro. Wybierz pojedyncze kliknięcie dla zwijania i rozwijania i podwójne dla zatrzymania markizy.
  4. Czas po jakim wyście ze Smart Implant zostanie automatycznie wyłączone. Jak pamiętasz wyjścia Q1 i Q2 odzwierciedlają pośrednio proces naciśnięcia i puszczenia przycisku na pilocie, więc ustaw czas automatycznego wyłączenia na 800ms lub 1s. Prawidłowe dobranie czasu wymaga testów tego jak szybko pilot będzie realizował wysłanie sygnału do urządzenia.

Teraz po skonfigurowaniu Smart Implant i zapisaniu ustawień (ikona dyskietki), powinieneś oprogramować zdarzenie naciśnięcia przycisku ściennego, który będzie zwijał, rozwijał i zatrzymywał markizę oraz stworzyć wirtualne urządzenie do łatwego sterowania markizą na smartfonie.

Sterowanie urządzeniem z przełącznika ściennego

CentralSceneEvent to system, który monitoruje zdarzenia takie, jak wciśnięcie podłączonych przycisków wyłączników w systemie Fibaro. Jeśli system jest odpowiednio skonfigurowany (patrz rozdział powyżej) wciśnięcie przycisku wygeneruje zdarzenie, które zostanie zarejestrowane w menedżerze zdarzeń znajdującym się w CentralSceneEvent. Menedżer ten wywoła określoną scenę celem wykonania pewnych instrukcji. Zdarzenia, które zostały zdefiniowane podczas konfiguracji Smart Implant to pojedyncze i podwójne naciśnięcie przycisków przełącznika ściennego. Podsumuję to w poniższej tabelce. 

Przycisk 1
pojedyncze naciśnięcie 
Przycisk 2
pojedyncze naciśnięcie 
Przycisk 1
podwójne naciśnięcie
Przycisk 2
podwójne naciśnięcie 
Komenda wysłana do pilota Rozwiń Zwiń Stop Stop
Wyścia (Q1 , Q2) Smart Implant (1 , 0) (0 , 1) (1 , 1) (1 , 1)
Nazwa Sceny obsługującej zdarzenie Mar Przycisk Rozwin Mar Przycisk Zwin Mar Przycisk Rozwin Mar Przycisk Zwin
Nazwa i adres zdarzenia 291 CentralSceneEvent 1 291 CentralSceneEvent 2 291 CentralSceneEvent 1 291 CentralSceneEvent 2

Teraz zdefiniuj dwie niezależne sceny ” Mar Przycisk Rozwin” i ” Mar Przycisk Zwin”, które będą wykonywane po naciśnięciu pojedynczym lub podwójnym przycisku zwijania i rozwijania markizy.

W tym celu utwórz nową scenę LUA, nazwij ją odpowiednio i skopiuj podany fragment kodu w pole edytora języka LUA tej sceny.

-[[
 %% properties
 %% events
 291 CentralSceneEvent 1
 %% globals
 --]]
-- MARKIZA - zostal wcisniety przycisk sterujacy rozwijania makizy (klawisz strzalka w gore)
 -- Add 291 CentralSceneEvent to adress zdarzen Przycisku 1 Markizy 
 print("Sterowanie przyciskami do markizy")
local trigger = fibaro:getSourceTrigger()
if trigger["type"] ~= "other" then -- scena uruchomiona inaczej niz recznie
--analiza jakie zdarzenie wywolalo te scene
   local pressSource = trigger["event"]["data"]
	if (tostring(pressSource["keyAttribute"]) == "Pressed") then
     	print("jedno kliknięcie")
  	 	fibaro:call(296, "turnOn") -- rozwin
	elseif (tostring(pressSource["keyAttribute"]) == "Pressed2") then
   		print("podwójne kliknięcie")
   		-- ustaw kod binary "STOP"
   		fibaro:call(296, "turnOn") 
   		fibaro:call(297, "turnOn") 
  	end
end

Komendy print służą wpisaniu komunikatu na diagnostyczny ekran pod sceną i mogą być usunięte.

W podanym kodzie musisz podmienić adresy linii 4, 16, 20 i 21, aby były zgodne z adresacją w Twoim Smart Implant.

Pamiętaj, że właściwy adres znajdziesz posługując się menu po lewej stronie edytora kodu wskazując parametr interesującego Cię urządzenia tak jak na poniższym zrzucie przy poszukiwaniu adresu wyjścia Q1 Smart Implant.

Wykonanie kroków 1 -> 2 -> 3 spowodują wpisanie do edytora linijki takiej jak poniżej. W podobny sposób zastąp linie 16, 20 i 21.

fibaro:call(296, "turnOn")

Trudniejsze jest znalezienie właściwego adresu (wymaganego w linii 4) dla zdarzenia naciśnięcia przycisku na przełączniku ściennym. Aby skorzystać z podpowiedzi z lewego menu, należy znaleźć pod-urządzenie markizy odpowiedzialne za obsługę zdarzeń, które domyślnie jest ukryte.

W tym celu należy:

  1. W głównym urządzeniu Smart Implant odnaleźć pod-urządzenie – pilot z symbolem klapsy filmowej (z reguły jest ono jako trzecie). 
  2. W ustawieniach zaawansowanych pod-urządzenia z obrazkiem klapsy filmowej (zrzut poniżej) usuń zaznaczenie „To urządzenie nie jest pozkazywane w systemie”. Usunięcie zaznaczenia pozwoli Ci wyświetlić to pod-urządzenie w systemie podczas auto-uzupełniania kodu w LUA z lewego menu. Zwróć uwagę także na adres IP. U mnie jest to adres 291, który zostanie automatycznie wygenerowany przez lewe menu za chwilę.
  3. Na koniec wróć do kodu sceny „Mar Przycisk Rozwin” i w górnej części kodu w 4 linii, gdzie następuje definiowanie, kiedy scena ma być wywołana, jest zapis „291 CentralSceneEvent 1”, który musisz zastąpić swoim odpowiednikiem. W tym celu usuń moją linijkę i z menu po lewej stronie wybierz odnalezione pod-urządzenie z kroku poprzedniego wskazując „Przycisk 1″”Przycisk 1”.

W ten sposób prawidłowo stworzyłeś kod obsługujący rozwijanie i zatrzymywanie markizy przez 1-szy przycisk przełącznika ściennego.

W analogiczny sposób stwórz nową scenę o nazwie np „Mar Przycisk Zwin” i skopiuj podany fragment kodu w pole edytora języka LUA tej sceny.

-[[
 %% properties
 %% events
 291 CentralSceneEvent 2
 %% globals
 --]]
-- MARKIZA - zostal wcisniety przycisk sterujacy zwijania makizy (klawisz strzalka w dol)
 -- Add 291 CentralSceneEvent to adress zdarzen Przycisku 2 Markizy 
 print("Sterowanie przyciskami do markizy")
 local trigger = fibaro:getSourceTrigger()
 if trigger["type"] ~= "other" then -- scena uruchomiona inaczej niz recznie
--analiza jakie zdarzenie wywolalo te scene
   local pressSource = trigger["event"]["data"]
	if (tostring(pressSource["keyAttribute"]) == "Pressed") then
   		print("jedno kliknięcie")
   		fibaro:call(297, "turnOn") -- zwin
	elseif (tostring(pressSource["keyAttribute"]) == "Pressed2") then
   		print("podwójne kliknięcie")
   		-- ustaw kod binary "STOP"
   		fibaro:call(297, "turnOn") 
   		fibaro:call(296, "turnOn") 
    end
end

W powyższym kodzie musisz zmienić ponownie adresy w liniach 4, 16, 20 i 21.

To wszystkie działania, jeśli chodzi o konfiguracje zdarzeń. Teraz powinieneś móc zwijać i rozwijać markizę przez pojedyncze naciśnięcie przycisku ściennego, a podwójne przyciśnięcie powoduje jej zatrzymanie.

Utworzenie wirtualnego urządzenia dla markizy

Wirtualne urządzenie to urządzenie, którego działanie zostaje określone przez kod LUA. Sterowanie markizą wymaga naprawdę bardzo prostego kodu. Dzięki niemu na smartfonie pojawi się widget z 3 przyciskami podobny do oryginalnego pilota markizy. Poniżej widget, który wykonasz w kilku prostych krokach (poza ikonami, których narysowanie i dodanie pozostawiam Tobie).

Widget na smartfon do sterowania markizą
Widget na smartfon do sterowania markizą

Aby stworzyć widget podobny do tego powyżej:

  1. Przejdź do urządzeń i dodaj urządzenie wirtualne.
  2. Następnie nazwij urządzenie np. Markiza.
  3. W zakładce „Zaawansowane” zaznacz konfigurację „Trzy przyciski na wiersz” i naciśnij przycisk „Dodaj zestaw”, co automatycznie rozszerzy edytor LUA.
  4. Nazwij przyciski, skonfiguruj zaznaczone opcje i wpisz kod podobny do mojego podmieniając adresy ID na swoje według przykładu poniżej.
  5. Zapisz tak stworzone wirtualne urządzenie w systemie przez naciśnięcie ikony dyskietki.

I to już cała wymagana konfiguracja w tworzeniu bardzo użytecznego widgetu Twojej markizy.

Proste prawda?

Możesz ją przetestować naciskając stworzone przyciski „Rozwiń”, „Zwiń”, „Stop” w przeglądarce lub od razu na swoim smartfonie 🙂

Pamiętaj tylko o dodaniu tego urządzenia do konkretnej strefy (jakiegoś „Pokoju”), aby można było Twój widget odnaleźć w aplikacji na smartfon.

Automatyczne zwinięcie markizy przed silnym wiatrem

Jeśli chcesz, aby system sam zwinął markizę dopisz scenę, która będzie odpowiadać za to polecenie. Scena będzie wywoływana za każdym razem, gdy zmianie ulegnie siła wiatru. Oczywiście wewnątrz sceny określasz jaka wartość siły wiatru powinna zostać przekroczona, aby system zwinął markizę bez twojej ingerencji. 

Do odczytania aktualnej pogody wykorzystaj domyślny wbudowany system pogodowy uwzględniający podaną lokalizację. 

  1. Dodaj nową scenę LUA o nazwie np. „Mar silny wiatr”.
  2. Skopiuj podany przeze mnie kod, który znajdziesz poniżej.
  3. W linii 13 podmień adres IP dla wyjścia Q zwijającego markizę.
  4. Możesz ustawić siłę wiatru, powyżej której markiza zostanie zwinięta w linii 8 po znaku „>”.

--[[
%% weather
Wind
--]]

local weather = api.get("/weather")

if tonumber(weather.Wind) > 14.0 then
  print("UWAGA!!! SILNY WIATR: zwijam markize")
 
  fibaro:call(130, "sendPush", "UWAGA!!! SILNY WIATR: zwijam markize") --notyfikacja smartfone
  
  fibaro:call(297, "turnOn") -- zwin
end

Od tej chwili system będzie monitorował każdą zmianę siły wiatru i po wykryciu ustawionego odchylenia od normy zwinie markizę automatycznie.

Dodatkowo możesz wysłać notyfikację do siebie na smartfona dzięki linii 11, po tym jak zdefiniujesz swój smartfon w centrali systemu (u mnie ma on ID = 130)

Dodam, że w ten sposób możesz monitorować zmiany także np. temperatury jeśli w linii 3 zamiast zmiennej „Wind” wpiszesz „Temperature”. To wynika z zawartości tablicy jaka jest zwracana przez zmienną „weather” w linii 6, patrz kod poniżej.

 for i, v in pairs(weather) do
      print(i, v)
    end
---------------------------------
[DEBUG] 13:06:02: Temperature 15.6
[DEBUG] 13:06:02: Humidity 52.2
[DEBUG] 13:06:02: Wind 26.28
[DEBUG] 13:06:02: WeatherCondition cloudy
[DEBUG] 13:06:02: TemperatureUnit C
[DEBUG] 13:06:02: ConditionCode 26
[DEBUG] 13:06:02: WindUnit km/h


Podsumowanie

W ten sposób wykorzystując kopię oryginalnego pilota do markizy lub innego urządzenia sterowanego przez pilot: brama garażowa, brama wjazdowa czy żaluzje, zasłony itp. możesz nim sterować zdalnie ze smartfona.

Dodatkowo, w bardzo prosty sposób, możesz rozszerzyć zdalne sterowanie o czynności bezpieczeństwa.

W przypadku opisanego sterowania markizą możliwość jej złożenia jest nieoceniona, kiedy zapomnisz tego zrobić przed wyjazdem z domu.

Mało tego, jesteś w stanie dodać funkcjonalność, którą posiadają urządzenia z górnej półki – zabezpieczenie przed zbyt silnym wiatrem. W przypadku gdy warunki meteorologiczne się popsują system sam zwinie markizę i zabezpieczy ją przed zniszczeniem.

Mam nadzieję, że ten szczegółowy artykuł będzie dla Ciebie inspiracją i przewodnikiem.

W razie wszelkich wątpliwości lub pytań napisz w komentarzu.

Pochwal się jakie urządzenie podpiąłeś w ten sposób do swojego systemu inteligentnego domu.

Dobry dom musi być jak okręt,
Dobry gospodarz – jak kapitan.

Powrót do części 1 artykułu




Jak dodać do inteligentnego domu dowolne urządzenie sterowane pilotem? – cz.1

Artykuł ten poświęcę zagadnieniu sterowania dowolnym urządzeniem z pilota. Chcę Ci pokazać jak urządzenia sterowane tylko przez pilot wpiąć do systemu inteligentnego domu i w jaki sposób zarządzać nimi ze smartfona.

Zagadnienie omówię na przykładzie mojej elektrycznej markizy przeciwsłonecznej. Niemniej jednak, podane rozwiązanie jest uniwersalne i może być zastosowane do innych urządzeń sterowanych pilotem np. drzwi garażowe, brama wjazdowa, żaluzje w oknach itp.

Pokaże Ci jak markizę przeciwsłoneczną rozwijać i zwijać za pomocą aplikacji w smartfonie chociaż wcześniej mogłem do tego używać wyłącznie pilota. Zdalna funkcja składania markizy lub bramy garażowej czy wjazdowej przyda się zwłaszcza w sytuacji, kiedy wyjedziesz z domu i zapomnisz o jej złożeniu/zamknięciu.

W przypadku markizy zdalny dostęp uchroni ją przed zniszczeniem przy pojawieniu się silnego wiatru czy deszczu. Osobiście uważam, że opcja zdalnego i automatycznego zwinięcia markizy, w sytuacji grożącej jej połamaniem przez wiatr, jest warta wydania około 300 złoty na zaproponowane przeze mnie rozwiązanie.

Po zapoznaniu się z tym i następnym artykułem oraz wykorzystaniu zawartych w nim i sprawdzonych przeze mnie komend i ustawień będziesz w stanie podłączyć dowolne urządzenie sterowane pilotem do swojego systemu inteligentnego domu.

Szczegółowy opis zagadnienia wraz ze zdjęciami i kodem jest na tyle rozległe, że postanowiłem rozbić je na dwa artykuły.

Z poniższego tekstu dowiesz się:

  1. Jak zrobić kopię oryginalnego pilota od markizy, bramy, furtki, żaluzji. 
  2. Jak zdalnie sterować urządzeniem, będąc poza domem i wciąż wykorzystując pilot do urządzenia.
  3. Jak sterowanie urządzeniem i zintegrować go z systemem inteligentnego domu, pokaże to na przykładzie integracji z systemem Fibaro.

Sterowanie markizą, bramą, roletami ze smartfona – cz.1

W kolejnym artykule:

Drugi artykuł zawiera finalne rozwiązanie z kodem LUA i wymaganymi nastawami dla Smart Implant (https://ztechnikazapanbrat.pl/integracja-markizy2)

  1. Przedstawię konfigurację i kod LUA umożliwiający sterowanie Twoim urządzaniem ze smartfonu dla instalacji opartej o urządzenia Fibaro.
  2. Pokażę, jak dodać przyciski ścienne tak, aby oprócz sterowania z pilota oryginalnego i ze smartfona można było również lokalnie zamykać i otwierać urządzenie z wygodnego przełącznika na ścianie.
  3. Wyjaśnię, gdzie i jak zdefiniować w systemie warunek, aby markiza została automatycznie zwinięta gdy prędkość wiatru przekroczy np. 14km/h.

Kopiowanie oryginalnego pilota

Nawet jeśli nie zamierzasz automatyzować sterowania i tak powinieneś posiadać drugi zapasowy pilot do markizy.

Uważam takie rozwiązanie za konieczne ze względu na całkowity brak możliwości zwinięcia czy rozwinięcia markizy w przypadku uszkodzenia lub zagubienia oryginalnego pilota. Często markizy nie mają możliwości mechanicznego złożenia przez zwinięcie płótna korbą, wtedy jedynym sposobem złożenia markizy jest użycie jej wbudowanego silnika, który jest sterowany z pilota. Mało tego, brak sprawnego pilota w sytuacji nadciągającej burzy może być tragiczny w skutkach dla markizy i bezpieczeństwa otoczenia.

Do kopiowania pilota zalecam wykorzystać jeden z dostępnych na rynku pilotów uniwersalnych. Ważne jest, aby wybrany przez Ciebie pilot obsługiwał tzw. zmienną dynamiczną częstotliwość, co znacznie zwiększa szanse na prawidłowe skopiowanie Twojego oryginalnego pilota, który pracuje na nieznanych dla Ciebie częstotliwościach. 

Ja wybrałem pilot uniwersalny samokopiujący pracujący w zakresie 280-868MHz. Dzięki temu, że zakres pracy jest szeroki, mogę skopiować piloty z kodem stałym, zmiennym oraz dynamicznym. Oznacza to, że podczas kopiowania sygnału radiowego oryginalnego pilota do markizy, pilot uniwersalny automatycznie zeskanuje szeroki zakres częstotliwości i się dopasuje.  

Omawiany pilot samokopiujący o częstotliwości w zakresie 280-868 MHz kosztuje około 60 PLN. Fakt, że jest dwa razy droższy od pilota samokopiującego z kodem stałym 433.92MHz, ale dzięki temu istnieje większe prawdopodobieństwo, że skopiujesz oryginalny pilot.

Kolejna kwestia, to liczba kanałów jakie musimy skopiować, czyli innymi słowy ilość przycisków jakie znajdują się na samokopiującym pilocie. W większości przypadków pilot oryginalny do markizy (zdjęcie poniżej po lewej stronie) ma trzy przyciski: rozwiń, stop, zwiń, więc pilot uniwersalny musi mieć conajmniej 3 kanały.

Użyty przeze mnie samokopiujący pilot cztero-kanałowy w zupełności wystarczy, aby skopiować trzy przyciski oryginalnego pilota. Polecam pilot firmy Acurel (kod produktu:KR37B), który jest dostępny w kilku kolorach (zdjęcie po prawej).

Proces kopiowania jest zależny od producenta pilota uniwersalnego. Niemniej jednak sam proces można sprowadzić do kilku wspólnych kroków:

  1. Ustawienia pilota oryginalnego bardzo blisko pilota samokopiującego.
  2. Wprowadzenie pilota samokopiującego w tryb nauki.
  3. Wyczyszczenie (usunięcie) wszystkich kanałów pilota samokopiującego
  4. Wciśnięcie przycisku, który chcemy skopiować na pilocie oryginalnym.
  5. Obserwacja, czy pilot samokopiujący skopiował wysłany sygnał radiowy.
  6. Przypisanie skopiowanego sygnału do konkretnego przycisku na pilocie samokopiującym.
  7. Powtórzenie sekwencji dla kolejnych przycisków.

Dokładny proces kopiowania zawiera każda instrukcja obsługi pilota. Zalecam przed przystąpieniem do powielania przycisków, skasowanie (usunięcie) wszystkich wcześniej zapisanych sygnałów w pilocie samokopiującym, nawet gdy jest on nowy. Czasami podczas testów, w trakcie produkcji pilota, kanał zostaje zapisany i niezwolniony, co może przysporzyć Ci problemów podczas uczenia pilota.

Automatyzacja przycisków pilota 

Następnym krokiem jest zautomatyzowanie przycisków pilota tak, aby automat mógł “nacisnąć” przycisk za ciebie

Po przytrzymaniu palcem przycisku na pilocie, przycisk naciska specjalny element przewodzący pod przyciskiem i powoduje zwarcie (zamknięcie) dedykowanego obwodu elektrycznego. Z reguły element przewodzący zwiera konkretny obwód do masy. Tą właściwość wykorzystaj do zautomatyzowania pracy pilota. Powinieneś poza tym, że przycisk pilota zwiera obwód, zwierać go niezależnie poza pilotem dzięki przekaźnikowi. Takie podejście pozwoli Ci sterować markizą zarówno z pilota jak i za pomocą automatu wykorzystującego przekaźnik.

Uwaga: Przed dalszą pracą zalecam wyjęcie baterii zasilającej pilot, aby w przypadku zwarcia nie doszło do uszkodzenia elektroniki pilota.

Poniżej zdjęcie przylutowanych przewodów do przycisków pilota uniwersalnego (jest to płytka wewnętrzna czerwonego pilota przedstawionego powyżej).

Masz zapewne wrażenie, że praca związana z przylutowaniem czterech przewodów jest skomplikowana.

Nic bardziej mylnego!

Wystarczy, że choć trochę lubisz robótki elektryczne i masz lutownicę, wtedy z łatwością wykonasz poniższe czynności: 

  1. Wyjmij baterię z pilota.
  2. Zdejmij z pilota zewnętrzną przykrywkę i dostań się do przycisków pilota (powyższe lewe zdjęcie).
  3. Następnie rozpoznaj obwód, który zawiera wciśnięty przycisk pilota.
  4. Wlutuj przewody elektryczne do obwodu w taki sposób, aby zwarcie przewodów dało taki sam efekt, jak wciśnięcie przycisku pilota.
  5. Lutowanie powtórz dla kolejnych przycisków
  6. Włóż ponownie baterię do pilota i przetestuj.

W moim przypadku potrzebowałem łącznie czterech przewodów. Trzy przewody niezależnie dla każdego z przycisków pilota (lewe zdjęcie) i jeden wspólny przewód na masę (czarny przewód na zdjęciu po prawej).

Teraz musisz dolutowane przewody podpiąć pod zaciski bezpotencjałowe – przekaźnik. Zalecam użycie przekaźnika po to, aby nie wprowadzać żadnego dodatkowego napięcia do obwodu pilota. Przekaźniki mają za zadanie zamykać obwody, tak samo jak robią to przyciski pilota. Dzięki temu rozwiązaniu nie doprowadzisz do uszkodzenia elektroniki pilota. 

Uwaga: Długotrwałe zwieranie przewodów przylutowanych w poprzednim kroku nie ma sensu,  gdyż spowoduje to szybsze rozładowanie pilota, który będzie non stop wysyłał sygnał radiowy. To tak jakbyś wcisnął i trzymał przycisk na pilocie. 

Uwaga: Unikaj zwierania kilku obwodów jednocześnie. Takie działanie jest równoznaczne z jednoczesnym wciśnięciem więcej niż jednego przycisku na pilocie, co nie ma większego sensu. Mało tego, dla pilota samokopiującego, który będzie od teraz używany zamiast oryginalnego, może to oznaczać przejście w tryb uczenia i doprowadzić do utraty zapisanych sygnałów radiowych.

Następnym etapem jest podłączenie przekaźników zwierających obwody elektryczne pilota. 

Przekaźnik zamiast palca

Z mojego opisu powinieneś wywnioskować, że wykorzystasz pilot samokopiujący podłączony do przekaźników do tego, aby sterować dowolnym urządzeniem. Ostatecznie sterowanie urządzenia jest realizowane przez pilot, który wysyła odpowiedni sygnał radiowy, aby sterować pracą Twojego urządzenia.

Polecenie otwarcia/zamknięcia, rozwinięcia/zwinięcia czy załączenia/wyłączenia w zależności od typu urządzenia zostanie wydane przez moduł cyfrowy z przekaźnikami. Przekaźniki mają za zadanie zewrzeć odpowiedni obwód tak jakbyś to Ty wciskał właściwy przycisk na pilocie. Tym cyfrowym modułem może być dowolny moduł wyjść cyfrowych kompatybilny z Twoim systemem inteligentnego domu. 

Dalsza część opisu oparta będzie o posiadany przez Ciebie systemem inteligentnego domu, w którym praca przekaźników jest kontrolowana przez Twój system inteligentnego domu. Zakładam, że producent wybranego przez Ciebie systemu inteligentnego domu posiada w swojej ofercie moduł wejściowo/wyjściowy, czyli tak zwany moduł I/O

U mnie modułem I/O jest Smart Implant firmy Fibaro. Ten jak i inne elementy automatyki Fibaro nabyłem od wyłącznego dystrybutora Fibaro – https://fibarowilanow.pl/, który wielokrotnie merytorycznie pomagał mi rozwiązać różne zagadnienia techniczne konfiguracji i oprogramowania systemu Fibaro. Tak samo było i tym razem przy okazji oprogramowania nowego mechanizmu obsługi zdarzeń (CentarlSceneEvent), o którym w dalszej części.

Smart Implant posiada dwa bezpotencjałowe styki, a więc przekaźniki. Sterując je z systemu będziesz zamykać odpowiednie obwody pilota i w ten sposób realizować wysyłanie sygnału z uniwersalnego pilota do markizy. Dodatkowo moduł Smart Implant ma możliwość podpięcia wejść cyfrowych, które użyjesz do podłączenia przełączników ściennych.

Fibaro Smart Implant
Smart Implant firmy Fibaro

Moduł Smart Implant posiada dwa bezpotencjałowe wyjścia (patrz zdjęcie powyżej), którymi mogę sterować ze smartfona z dowolnego miejsca na świecie. Ze względu na charakterystykę pracy pilota i proponowany sposób wykonania podłączenia przewodów do pilota, bezpotencjałowy przekaźnik musi być ustawiony w tryb pracy – normalnie otwarty, a jego zwieranie nie powinno występować na dłużej niż 800ms, co odpowiada krótkiemu wciśnięciu przycisku na pilocie. Te wymagania zostaną ustawione później bezpośrednio w konfiguracji Smart Implant.

Jeśli uważnie czytałeś artykuł to właśnie wykryłeś pewną niedokładność. Otóż, moduł ma dwa wyjścia (dwa przekaźniki), a pilot markizy ma trzy przyciski…

Co zrobić w takiej sytuacji?

Ilość kanałów pilota (wykorzystywanych przycisków pilota) jest inna niż przekaźników dostępnych w module, widzę tu więc trzy możliwe rozwiązania:

  1. Pierwsze i najłatwiejsze do wykonania to podłączyć przylutowane przewody z pilota bezpośrednio do zacisków wyjściowych modułu. Oczywiście możesz podpiąć tylko dwa obwody odpowiedzialne za rozwijanie i zwijanie rolety bez obwodu przycisku stop. W tym rozwiązaniu ograniczeniem będzie brak możliwości rozwinięcia markizy w stopniu pośrednim pomiędzy 0 – 100%, ale strategiczną funkcję to rozwiązanie spełni. Zawsze będzie można zwinąć markizę w przypadku wiatru automatycznie lub zdalnie ze smartfona. Pamiętaj, aby przewód odpowiedzialny za zatrzymanie (przycisk stop pilota) odizolować tak, aby nie dotykał innych przewodów, nie możesz go podłączać do masy.
  2. Kolejny sposób jest równie prosty i polega na wykorzystaniu dwóch modułów Smart Implant. To rozwiązanie zwiększa cenę, ale możesz dzięki niemu łatwo zaprogramować łącznie trzy niezależne obwody pilota.
  3. Trzeci wariant jest najtrudniejszy i polega na realizacji pełnej funkcjonalności markizy (komenda rozwijania, stop i zwijania) przy wykorzystaniu tylko jednego modułu Smart Implant. Czy jest to możliwe? Przeczytaj mój następny artykuł, aby się tego dowiedzieć.

Pierwsze rozwiązanie (zdjęcie poniżej) jest już gotowe i wymaga odpowiedniej konfiguracji modułu Smart Implant, które wraz z kodem LUA przedstawię w drugiej części artykułu.

Schemat podłączenia pilota do Smart Implant
Schemat prostego podłączenia pilota z modułem cyfrowym

Podsumowanie części 1

Ufam, że poszerzyłeś swoją wiedzę o opisany przeze mnie uniwersalny sposób rozszerzenia funkcjonalności Twojego urządzenia markizy, bramy, rolety lub jeszcze innego.

Od teraz powinieneś bez problemu skopiować swój oryginalny pilot i dolutować do niego obwody, które są zamykane przez zewnętrzne przekaźniki, tak jakby były wciskane przyciski pilota.

Oczywiście to nie koniec!

W drugiej części artykułu dowiesz się jak rozwiązać zagadnienie mniejszej ilości wyjść z modułu w stosunku do przycisków pilota i podam gotowy do skopiowania kod LUA dla systemu Fibaro.

Ciąg dalszy tego artykułu

Podziel się jakie urządzenie zamierzasz podłączyć do systemu inteligentnego domu i jakie trudności widzisz?




Nie masz przewodu neutralnego w puszce podtynkowej? Ściemniacz Fibaro pomoże.

W ostatnim artykule szczegółowo opisałem brak możliwości podłączenia elektronicznego wyłącznika, gdy brakuje przewodu neutralnego. Tym razem pokażę Ci urządzenie, które mimo braku przewodu neutralnego potrafi pracować.

Dowiesz się dziś jak podłączyć ściemniacz Fibaro (mogący pełnić także funkcję zwykłego wyłącznika), który zamontuje w puszce podtynkowej. W puszce tej brakuje niezależnego przewodu neutralnego.

Na przykładzie instalacji w moim domu (która niestety została wykonana bez przewodów neutralnych) pokażę Ci jak podłączyłem ściemniacz Fibaro.

Na końcu publikacji czeka na Ciebie niespodzianka w postaci upustu na lokalizator notiOne.

Jak to jest w ogóle możliwe, że ściemniacz Fibaro może pracować bez podłączenia przewodu neutralnego?

W publikacji ”Jak zainstalować elektroniczny wyłącznik światła przy braku przewodu neutralnego?” pisałem, że każde urządzenie elektryczne wymaga do poprawnej pracy zamkniętego obwodu elektrycznego, a więc w przypadku podłączenia do domowej sieci 230 V AC podpięcia zasilania przewodem fazowym “L” i powrotu – przewodem neutralnym “N”.

Tak, to prawda. A jeśli potrzebujesz lepiej zrozumieć podstawowe zagadnienia z zakresu elektryczności, to w prosty sposób wytłumaczy Ci to Radek z zaprzyjaźnionego blogu “Elektryka dla każdego”, a dokładniej artykuł „Słów kilka o… elektryczności cz.1„.

Założeniem podstawowym jest że mój ściemniacz Fibaro to urządzenie, które do prawidłowej pracy wymaga zamkniętego obwodu elektrycznego i przepływu prądu elektrycznego, z tą różnicą, że nie wymaga on podłączenia “czystego” przewodu neutralnego. Przewód neutralny podłączony do ściemniacza, zamiast przychodzić bezpośrednio z rozdzielni z listwy “N” lub “PEN” może po drodze przejść przez obciążenie, czyli lampę (zobacz poniżej schemat podłączeniowy ściemniacza Fibaro).

Ściemniacz Fibaro Dimmer2 schemat podłączenia

Na schemacie tym wyraźnie widać, że dla obwodu 2-przewodowego, przewód neutralny podłączony jest przez lampę. A takie podłączenie występuje w sytuacji, kiedy w puszce podtynkowej masz tylko przewód zasilający, który dalej jest poprowadzony do lampy. W tej sytuacji wystarczy podpiąć pod zacisk obciążenia przewód biegnący do lampy (ostatni po prawej stronie) na kostce ściemniacza Fibaro.

Ściemniacz Fibaro w praktyce

Na zdjęciu poniżej możesz zobaczyć, jak to wykonałem u siebie po tym, jak sprawdziłem, że wszystkie 5 przewodów w mojej puszce to przewody fazowe do różnych lamp. 🙂 – co za mieszanina kolorów i podłączeń ?!

Już na pierwszy rzut oka widać, że kolorystyka przewodów jest losowa i nie ma nic wspólnego z oznaczeniami „L”, „N”, „PE”. Po przewodach podłączonych do wyłącznika ściennego można się domyślać, że jeden z przewodów brązowych to przychodząca faza, drugi to przerzucenie fazy do innego wyłącznika, a ciemnoniebieski to przewód poprowadzony do lampy. Tak też się okazało po sprawdzeniu napięć i rezystancji, ale kolor ciemnoniebieski nie jest tym, który dochodzi na suficie do podłączenia lampy. Po drodze musi być jeszcze schowana puszka, w której zmienia się kolor przewodu.

Zworka po lewej stronie zdjęcia to połączenie innych obwodów do jakiegoś wyłącznika lub gniazdka nie mam pojęcia. 🙂

Środkowe zdjęcie pokazuje podłączenie wyłącznika ściennego do ściemniacza Fibaro Dimmer2. Od tej pory wciśnięcie przycisku na wyłączniku nie powoduje rozcięcia obwodu zasilania, jak to miało miejsce wcześniej. Teraz o zmianie położenia przycisków, ściemniacz dowiaduje się przez odpowiednie podłączenie styków „Sx” i „S1”.

Ostanie zdjęcie pokazuje podłączenie fazy „L” do zacisku „L” oraz omawianego wcześniej przewodu ciemnoniebieskiego wyprowadzonego do lampy. Podpięcie pod zacisk obciążenia (na zdjęciu skrajny zacisk obok zacisku „N”).

Wnioski i korzyści

Dla Ciebie oznacza to tyle, że jeżeli nie masz w puszce przewodu neutralnego tak jak to występuje u mojej domowej instalacji to możesz wszędzie tam zainstalować ściemniacz Fibaro “Dimmer 2” lub “Walli Dimmer”.
Poniższy film i szkice wykonywane ołówkiem powinny rozwiać Twoje wątpliwości i pozwolić zrozumieć zasadę działania. W filmie tym montuję ściemniacz Fibaro Walli w puszce podtynkowej oraz tłumaczę jak to zrobić oraz rysuję schematy (rysowanie zaczyna się od 3:20 minuty filmu).

Jak zamontować ściemniacz Fibaro Walli i szkic zagadnienia

Jeśli nie chcesz używać ściemniacza, ale zwykłego wyłącznika elektronicznego załączając w 100% moc żarówki i wyłączając ją, to w dalszym ciągu możesz zainstalować omawiany ściemniacz Fibaro, który po zmianie jednego parametru przestanie obsługiwać stany pośrednie (częściowego zapalenie światła). Parametr 32: Tryb „On/Off” jest odpowiedzialny za wyłączenie funkcji ściemniacza. 

Parametr 32 - pozwala ze ściemniacza zrobić zwykły wyłącznik (zał/wył)
Ściemniacz Fibaro parametr 32 – pozwala ze ściemniacza zrobić zwykły wyłącznik (zał/wył)

Wyłączenie trybu ściemniacza pozwoli także z powodzeniem zapalać i gasić światło stosując istniejące przyciski wyłącznika ściennego (dwustanowe czyli bistabilne).

Żarówka LED przystosowana do pracy ze ściemniaczem, czyli umiejąca zmieniać natężenie swojego światła ma na opakowaniu charakterystyczne oznaczenie takie jak na zdjęciu poniżej.

Oznaczenie żarówki LED przygotowanej do pracy ze ściemniaczem
Oznaczenie żarówki LED przygotowanej do pracy ze ściemniaczem

Co gdy musisz podłączyć przewód neutralny

Chcąc zastosować inne urządzenie elektroniczne, które do pracy bezwzględnie wymaga podłączenia przewodu neutralnego pozostają ci dwa wyjścia: kuć ściany i doprowadzić przewód neutralny albo przenieść elektroniczne urządzenie do miejsca, gdzie pojawia się przewód neutralny. Najczęściej jest to sufit w miejscu gdzie jest podłączona lampa. Przypadek ten opisałem w poprzednim artykule: ”Jak zainstalować elektroniczny wyłącznik światła przy braku przewodu neutralnego?

Jakie są zalety ściemniacza Fibaro? (co ja będę z tego miał?)

1. Bez potrzeby niszczenia ścian lub zmiany miejsca lokalizacji elektronicznego urządzenia możesz w istniejącej puszce podtynkowej zainstalować ściemniacz Fibaro, który zgasi, zapali i ściemni światło nawet dla instalacji 2-przewodowej.

2. Możliwość zdalnego sterowania oświetleniem ze smartfona, tabletu, strony internetowej.

3. Będziesz mógł wydawać komendy słowne sterujące światłem przez Amazon Echo (Alexa) lub Google Home.

4. Komfort i oszczędności, gdy światło samo się włączy i wyłączy gdy zajdzie taka potrzeba (czyli pozwoli na oszczędności prądu).


Uwaga KONKURS!

Ogłaszam konkurs na najciekawsze podłączenie elektryczne. Prześlij zdjęcia wraz z opisem tego co zastaniesz po odkryciu puszki tynkowej umieszczonej w Twoim domu na mój adres e-mail: lukasz@ztechnikazapanbrat.pl

Podejmij wyzwanie, a każdą fotografię i jej komentarz lub film, nagrodzę zniżką na urządzenie NotiOne w wysokości 30% !

notiOne lokalizator dla twoich cennych rzeczy

Jeśli nie wiesz, co to jest notiOne, to zachęcam Cię do przeczytania artykułu „notiOne to breloczek który pomaga odnaleźć Twoje cenne rzeczy” poświęconego zastosowaniom i testom tego niezwykłego lokalizatora.

Od tego będzie policzony rabat !!!
Dam Ci rabatowy kupon.




Zamek automatyczny do drzwi

Inteligentny system automatycznego otwierania drzwi w twoim domu

Żyjąc w XXI wieku musimy być przygotowani na szereg zmian, a przede wszystkim na zmiany technologiczne i co za tym idzie rosnącą liczbę otaczających nas wynalazków, które mają nam ułatwić życie.

Dzisiaj przyjrzymy się inteligentnym systemom otwierania/ryglowania drzwi domowych.

W pierwszej kolejności musimy sobie odpowiedzieć na pytanie, po co nam taki system?

Odpowiedź jest prosta: wyobraźmy sobie następującą codzienną sytuację – wracamy z zakupów, w rękach mamy torby, stajemy przed drzwiami i musimy położyć je na ziemii, by móc odszukać klucz w torebce lub wyjąć go z kieszeni, następnie umieszczamy klucz w zamku i obracamy zasuwkę by otworzyć drzwi i wejść do środka…

Dlaczego drzwi nie mogłyby odryglować się automatycznie, tak jak jest to w samochodach, zanim chwycimy za klamkę? I tu z pomocą przychodzą nam inteligentne zamki do drzwi, które otwierają się i zamykają samodzielnie w chwili, gdy zbliżymy się do naszych drzwi.

 

 

Oczywiście odblokowanie nastąpi po odpowiednim zaprogramowaniu systemu poprzez aplikacje dostarczaną przez producenta, którą instalujemy na naszym smartfonie. Dodam, że tego typu rozwiązania są dostępne zarówno na smartfony z Androidem, jak i z iOS.

Najczęściej do bezprzewodowej komunikacji smartfonu z zamkiem stosowany jest protokół łączności -Bluetooth, a dokładniej BLE (Bluetooth Low Energy). BLE jest obecna we wszystkich smartfonach i dobrze znana z zestawów głośnomówiących w naszych samochodach.  Technologia Bluetooth w inteligentnych zamkach pozwala na rozpoznanie momentu w którym domownik z smartfonem zbliża się do drzwi i w zależności do ustawień odryglować zamek.

Do systemów zintegrowanych, w których system automatycznego otwierania drzwi jest jednym z wielu elementów inteligentnego domu wykorzystuje się komunikację po Wi-Fi lub Z-Wave.

Z-Wave jest to technologia bezprzewodowa stosowana w systemach inteligentnego domu, której poświęciłem jeden z poprzednich artykułów . Dużą zaletą Z-Wave jest współpraca ze wszystkimi urządzeniami, które posiadają ten protokół komunikacji niezależnie od producenta. Na rynku znajduje się kilkaset producentów, których urządzenia wspierają technologią Z-Wave co daje bardzo dużą ofertę dowolnych urządzeń. (Proszę tyko pamiętać o rejonizacji Z-Wave, w zależności w jakim miejscu na świecie nabędziemy dany element, działa on na różnych częstotliwościach).

Na rynku polskim bardzo dobrze rozwijającą się firmą w segmencie systemów inteligentnego domu jest firma Fibaro, która produkuje urządzenia w oparciu o oba sposoby komunikacji. Konstrukcje urządzeń Fibaro od czujników temperatury, ruchu, zalania, dymu przez załączniki, ściemniacze, zawory grzejników po zdalne piloty, przyciski i ramki rozpoznające gesty są minimalistyczne, proste w obsłudze, a sam interface urządzeń miły dla oka. Doskonałym uzupełnieniem rodziny produktów Fibaro stanowi zaawansowany zamek i videophone do drzwi Intercom (Smart Video Doorbell).

Intercom Fibaro to zaawansowany domofon z kamerą, który potrafi otworzyć drzwi przez zwolnienie elektromagnesu na podstawie analizy głosu, zdalnego dostępu przydzielonego przez właściciela czy na podstawie zbliżenia odpowiednio zdefiniowanego Smartfona. Ponadto pozwala on na rozmowę i wizję osoby oczekującą na otwarcie drzwi i to w każdych warunkach pogodowych dzięki filtrowaniu dźwięku i obrazu. Na obudowie ma bardzo nowoczesne pokrętło, jak do sejfu, pozwalające wprowadzić kod otwierający drzwi np. przydzielony serwisowi. Chroni również przed próbą włamania lub dezaktywacji Intecom’u wykorzystując doskonałej jakości kamerę wideo wraz z pozostałymi urządzeniami inteligentnego domu. Jest to mercedes w swojej klasie i tyle też kosztuje- tj.  około 4000 PLN.

Ponieważ Intercom nie jest przedmiotem dzisiejszego postu, a jedynie przytoczoną przeze mnie ciekawostką, wróćmy do zagadnień związanych z systemami automatycznego otwierania zamka w naszych drzwiach.

Jak wyższej przytoczę sytuację z życia codziennego:  zgubienie lub kradzież smartfonu, którym na co dzień otwieram drzwi? Rozwiązaniem problemu jest kilka zabezpieczeń przed niepowołanym użyciem naszego wirtualnego “klucza” do zamka.

[popup_manager id=”1″]

Po pierwsze: ukradziony Smartfon w większości przypadków jest zabezpieczony kodem dostępu. Faktem jest, że często jest to kod dość prosty i łatwy do złamania, jednak gdy system operacyjny Smartfonu jest ustawiony w taki sposób, że automatycznie usunie całą pomięć telefonu przy 5 lub 10 niepoprawnym wprowadzeniu kodu, to prawdopodobieństwo posłużenia się skradzionym Smartfonem zdecydowanie maleje. Zdecydowanie polecam wprowadzić takie zabezpieczenie, nawet jeśli twój smartfon nie otwiera dziś drzwi, ale napewno są na nim dane, które są dla ciebie i twoich bliskich personalne.

Po drugie: istnieje parę sposobów na to, by natychmiast zablokować dostęp do domu za pomocą utraconego Smartfona przez wykasowanie wszystkich wirtualnych kluczy poprzez:

  • zalogowanie się na stronę producenta i usunięcie dostępu
  • usunięcie ich bezpośrednio z zamka np. przez przetrzymanie odpowiedniego przycisku na zamku przez 5s, tak jak jest to w przypadku urządzeń firmy GerdaLock

Atrakcyjną funkcją automatycznych zamków jest udostępnienie otwarcia drzwi zdalnie np. kurierowi lub przydzielenie im wcześniej wirtualnego klucza na specjalnych warunkach np. o określonych godzinach w ciągu dnia (opcja bardzo wygodna dla osoby sprzątającej nasz dom).

Należy jeszcze wspomnieć, że automatyczne zamki są swego rodzaju nakładkami i nie eliminują samego zamka i klucza. W dalszym ciągu można od strony zewnętrznej do otwarcia użyć klasycznego klucza i obrócić zasuwkę.

Na sam koniec znalazłem pewien humorystyczny film, który pokazuje jak zbyt szybki rozwój techniki i otaczanie się zewsząd gadżetami może obrócić się przeciwko nam. Ale ja osobiście się tym nie przejmuję, bo wszystko traktujmy ramach zdrowego rozsądku i bez przesady i pamiętajmy, że technika jest po to aby ułatwiać nam życie  każdego dnia!

https://www.linkedin.com/feed/update/urn:li:activity:6442297814138572801

 


Zastosowanie dla Ciebie:

  • jeśli cenisz sobie wygodę i komfort w codziennych czynnościach domowych automatyczny zamek będzie nieodłącznym elementem twojego wyposażenia
  • jeśli często zapominasz zabrać ze sobą kluczy
  • nie znosisz kiedy musisz stać przed drzwiami i szukać kluczy w wypchanej torbie
  • jeśli na co dzień nie chcesz korzystać z klasycznych kluczy, bo np. nie mieszczą ci się w kieszeni lub torebce
  • dla firm, jeśli chcesz udostępnić dostęp do pomieszczenia wybranym pracownikom
  • dla dziecka, jeśli obawiasz się, że dziecko zgubi klucze, ale wiesz, że Smartfona pilnuje jak oka w głowie

Łukasz Gawryjołek




Inteligentne oświetlenie w domu

Jedną z podstawowych rzeczy, którą musi mieć każdy „inteligentny” dom to automatyczne sterowanie oświetleniem. Piszę ‘musi’ ponieważ uważam, że w dzisiejszych zinformatyzowanych czasach ciągłe pamiętanie o zapalaniu świata przy wchodzeniu do pomieszczenia i słusznie dyktowany przez szacunek do przyrody i własnej kieszeni obowiązek każdorazowego gaszenia światła przy opuszczeniu pomieszczenia (ja osobiście rzadko o tym pamiętam co jest często powodem sprzeczek z moją żoną) jest dość irytujące.

Szczerze przyznam, że mam z tym duży problem i na co dzień wygląda to tak, że średnio po godzinie mojego kręcenia się po domu świecą się wszystkie lampy w wszystkich pokojach w całym domu… Można by zapytać: w czym problem skoro większość tradycyjnych żarówek w naszych lampach została zastąpiona nisko energetycznymi żarówkami typu LED? A jednak ma to znaczenie, bo patrząc na to w skali miasta czy województwa okazuje się, że każda zbędnie paląca się lampa to znaczna strata energii, a co za tym idzie – większe zanieczyszczenie środowiska i większe faktury za zużyty prąd.

Na pierwszy rzut oka zagadnienie wydaje się proste tak jak prosta jest czynność załączenia i wyłączenia lamp w naszych pokojach, przejściach i innych pomieszczeniach. Jeśli jednak popatrzymy na to w sposób bardziej szeroki – tzn. jak na integrację oświetlenia z pozostałymi systemami w domu, np. lokalizacją domowników, zarządzaniem harmonogramami, sytuacjami awaryjnymi czy też nastrojem, jaki chcemy stworzyć w salonie podczas relaksu to zagadnienie staje się dość skomplikowane i wymagające współpracy wielu urządzeń IoT.

Z fizycznego punktu widzenia aby światło w naszych lampach zostało automatycznie załączane i wyłączane musimy w obwód zasilający wpiąć rozłącznik w postaci „kości” lub sterować bezpośrednio pracą żarówki, a stosując podejście ze świata automatyki przemysłowej trzeba by było pociągnąć przewody od każdej lampy do szafy rozdzielczej umieszczonej w garażu czy też w piwnicy.  Ostatnie rozwiązanie można wykonać podczas generalnego remontu lub na etapie budowy domu.

Dziś w dobie sterowania bezprzewodowego jesteśmy w stanie zafundować sobie takie udogodnienia bez potrzeby ingerencji w ściany, tynki czy też istniejące okablowanie. Dla mnie osobiście poza koniecznością ingerencji w budowlankę mają duże znaczenie jeszcze inne względy.

Po pierwsze: chciałbym zachować dotąd używane i zamontowane wyłączniki, które zazwyczaj dobrane były tak aby pasowały do koloru ścian oraz wystroju i szkoda byłoby je wyrzucać w imię nowego rozwiązania.

Po drugie: nowe rozwiązanie oświetlenia powinno być skalowalne i w przyszłości umożliwić też integrację z inną automatyką w domu np. z  systemem dostępu, bezpieczeństwa, wentylacji, regulacji temperatury w pokojach oraz być sterowalne zdalnie z dowolnego miejsca poza domem przez Internet.

Mając na uwadze powyższe założenia chciałem opisać system, który spełnia powyższe względy. Chciałabym przedstawić w bardzo okrojonym zakresie rozwiązanie które oferuje polska firma Fibaro.

Już na pierwszy rzut oka wszystkie produkty Fibaro urzekają wyjątkowo nowoczesnym i bardzo dopracowanym w szczegółach designem. Mnie osobiście zachwycają ze względu na biały design podobny do produktów firmy Apple.

Fibaro oferuje wiele urządzeń: sensory,  „aktory”, wyzwalacze, centrale, które razem tworzą kompleksowy ekosystem współpracujących ze sobą urządzeń IoT. Wszystkie elementy cechuje wyszukany design, prosta konfiguracja i bezinwazyjny montaż.

Do inteligentnego sterowania światłem będziemy potrzebować wrażliwy na ruch, temperaturę i intensywność światła czujnik o nazwie Motion Sensor. Na uwagę zasługuje wygląd zewnętrzy tego czujnika, co ma niebagatelne znaczenie gdyż Motion Sensor instaluje się w widocznym miejscu na ścianie lub suficie. Wyglądem czujnik w żaden sposób nie przypomina tradycyjnej czujki przemysłowej – jest nowoczesny w kształcie i kolorystyce, na jego obudowie umieszczono zmieniającą się animację w kształcie białej kuli z kolorowym okiem kota. Oko płynnie zmienia swój kolor w zależności do mierzonej temperatury i w ten jakże elegancki, ale i zarazem dyskretny sposób informuje nas o temperaturze w pomieszczeniu.

Do sterowania oświetleniem oprócz urządzeń pomiarowych opisanych powyżej potrzebny jest element wykonawczy (aktor) – Single & Double Switch. Jest to specjalny wyłącznik firmy Fibaro, który jest montowany w puszce elektrycznej podtynkowej pod aktualnym wyłącznikiem światła, tak aby przejąć i rozszerzyć jego funkcjonalność. W tym przypadku wygląd Switch’a nie ma już tak wielkiego znaczenia jak w przypadku elementów automatyki pozostających na zewnątrz.

Nie mniej jednak i tu firma Fibaro zadbała o schludne wykonanie i minimalne wymiary Switch’a, tak aby bez problemu zmieścił się w puszce elektrycznej pod obecnym wyłącznikiem światła. Switch może być też zamontowany w gniazdku podtynkowym i odcinać zasilanie do dowolnego podłączonego do tego gniazdka urządzenia, w tym do podłączonej lampy wolnostojącej.

Switch jest także dostępny z funkcją ściemniacza. Wszystkie urządzenia Fibaro są produkowane w dwóch wariantach ze względu na sposób bezprzewodowej komunikacji: może być wyposażony w technologię Z-Wave i współpracować ze wszystkimi pozostałymi elementami automatyki Fibaro, jak i również z innymi dostępnymi na rynku urządzeniami pracującymi w technologii Z-Wave lub być kompatybilny z  standardem Apple HomeKit i używać technologii Bluetooth do komunikacji bezprzewodowej.

Jasno trzeba tutaj zaznaczyć, że obie te technologie są bardzo szeroko rozpowszechnione na rynku i wybór powinien być podyktowany kompatybilnością z innymi już posiadanymi urządzeniami.

Apple HomeKit to technologia rozwijana przez firmę Apple, która gwarantuje łatwą i bezpieczną wymianę danych pomiędzy urządzeniami wspierającymi Apple HomeKit oraz możliwość wydawania poleceń przez Siri i zarządzanie urządzeniami przez aplikację z iPhone’a czy iPad’a.

Druga wspierana technologia oparta jest o standard Z-Wave, czyli protokół bezprzewodowy idealnie sprawdzający się w systemach inteligentnego zarządzania budynkiem, a więc i w Twoim domu. Dzięki prostej idei polegającej na wspólnej bezprzewodowej transmisji pomiędzy urządzeniami (tzw. topologia Mesh) pozwala on na pokrycie zasięgiem wszystkich porozrzucanych po domu urządzeń. W praktyce oznacza to, że  niektóre urządzenia oprócz tego, że komunikują się z centralą potrafią również podbijać siłę słabnącego sygnału transmisji, tak aby dotarł on do najbardziej oddalonych urządzeń od centrali w naszym domu.

Nieodłącznym elementem każdego zintegrowanego systemu firmy Fibaro jest ich mózg, czyli centrala. Fibaro oferuje dwie centrale: Home Center 2 i Home Center Life. Pierwsza centrala Home Center 2 jest urządzeniem zarządzającym wszystkimi elementami systemu Fibaro oraz innych firm pracujących w technologii Z-Wave. Centrala oferuje dostęp do bardzo szczegółowych nastaw i odczytów każdego z elementów automatyki i pozwala na definiowanie złożonych algorytmów sterownia zarówno przez aplikacje mobilną, jak i z przeglądarki internetowej. To właśnie dzięki swojej rozbudowanej funkcjonalności pozwala na zintegrowanie naszej domowej sieci z Amazon Alexa, urządzeniami firmy Philips, Sonos, D-Link czy Netatmo. Dzięki temu TV czy amplituner może zostać załączony w powiązaniu z pewnym logicznym wydarzeniem zdefiniowanym w systemie Fibaro, a my będziemy mogli tworzyć złożone wirtualne sceny, w których może brać udział cały nasz dom.

Wyobraźmy sobie następujący scenariusz możliwy do zrealizowania: w chwili wejścia do domu lub nawet wcześniej (bo Fibaro może użyć geolokalizacji naszej komórki i określić za ile minut przyjedziemy do domu odpowiednio przygotować się do naszego powrotu) system pracuje nad tym by zwiększyć temperaturę  powietrza (za pomocą The Heat Controller – głowica termostatyczna na kaloryfer), załączyć zewnętrzne oświetlenie, rozpoznać kiedy podjedziemy i otworzyć bramę, a następnie zapalić światła w pomieszczeniach bezpośrednio przy wejściu do domu. Miło? Dodatkowo odpowiednio wcześniej załączy kuchenkę z przygotowaną potrawą, naleje gorącą kawę, a gdy odnotuje naszą obecność w salonie stosując regulatory oświetlenia Switch RGBW automatycznie zmieni kolor podświetlenia w salonie zgodnie z zaprogramowanym schematem…

Dla mnie brzmi taki scenariusz jak ideał, a i tak nie wymieniłem jeszcze jego wszystkich możliwości.

Kolejnym krokiem systemu będzie załączenie dzięki czujnikowi detekcji ruchu odpowiedniego oświetlenia w chwili twojego wejścia do każdego z pokoi, łazienki, garażu, a nawet zadbanie o to by, zgasić światło w pokoju dziecka po jego całkowitym zaśnięciu.

A co dzieje się rano?  Harmonogramy czy też złożone scenariusze sterowania jakie możemy zdefiniować w centrali Home Center 2 pozwalają na załączanie stopniowo oświetlenia w momencie porannego wstawania (by „złagodzić” ten niezbyt przyjemny proces wczesnej pobudki) i wyłączenie wszystkich świateł w domu w chwili opuszczenia domu (idealne rozwiązanie dla mnie).

Dzięki integracji różnych podzespołów, wyłącznik Switch odetnie zasilanie w przypadku awarii, pożaru czy zalania chroniąc nas i nasz dom. Stacja Home Center 2 oferuje ekrany i algorytmy do monitorowania zużytej energii, gdzie na wykresach dziennych, tygodniowych czy miesięcznych prezentuje preferowane przez nas dane. Naprawdę sposobów określenia zachowań poszczególnych urządzeń w naszym domu w połączeniu z informacjami zbieranymi przez różnego rodzaju inteligente czujniki jest bardzo, bardzo dużo i na pewno znajdziemy coś, co ułatwi nam codzienne czynności i wprawi w dobry nastrój.

Reasumując, sterowanie oświetleniem w Twoim domu już dziś powinno być przygotowane na integrację z innymi urządzeniami IoT. Powinno być spójne od strony kompatybilności technologicznej i wyglądu zewnętrznego i pozwalać osiągać wysoki poziom automatyzacji domu, bez konieczności instalowania nadmiernej ilości czujników, detektorów i elementów wykonawczych psujących wygląd naszych ścian czy sufitów. Ważne jest zatem aby ich wygląd integrował się z aranżacją Twojego pokoju, salonu, kuchni czy łazienki, bo ja wychodzę z założenia, że inteligentne systemy IoT mają nam pomagać w codziennych pracach, pozwolić zaoszczędzić czas i pieniądze, podnieść bezpieczeństwo naszych bliskich, a przede wszystkim być ładne i przyjazne w obsłudze, czego Wam i sobie życzę.

Gdzie kupić?

Pełną ofertę znalazłem w sklepie Botland

Łukasz Gawryjołek, iLutan


Zastosowanie dla Ciebie

  • oszczędność pieniędzy i środowiska dzięki zużyciu energii elektrycznej tylko wtedy gdy jest to nam niezbędne
  • koniec z potrzebą ciągłego zapalania i gaszenia światła podczas poruszania się po domu
  • wcześniejsze oświetlenie podjazdu czy wejścia do domu tuż przed Twoim przyjazdem
  • możliwość sterowania barwą światła i wprowadzenie odpowiedniej atmosfery do różnych pomieszczeń za pomocą jednego przycisku
  • zapewnienie większego bezpieczeństwa przez odcięcie zasilania czy wody w sytuacji awaryjnej
  • koniec z wyrzutami sumienia czy wyłączone zostało np. żelazko przed wyjściem z domu, dzięki możliwości wyłączenia zasilania zdalnie przez aplikację na telefonie